Po kodowaniu w złości mam teorię, że języki takie jak OCaml i Go są lepiej przystosowane do vibe-codingu. 1. Typowanie statyczne. Masz dodatkowy krok walidacji za darmo. 2. Kompilator jest błyskawicznie szybki. Pętle agenta są szybsze. 3. Błędy są krótkie. Nie marnujesz tokenów na kontekst. 4. AI nienawidzi niejednoznaczności. Ale te języki są proste. Nie ma wielu sposobów na zrobienie rzeczy. Więc AI ma lepszy czas. I możesz dłużej kontynuować vibe-coding, zanim napotkasz przeszkodę. Zastanawiam się, jak ograniczenia agentów kodujących wpłyną na krajobraz języków programowania w dłuższej perspektywie.