Nadchodzące lata będą szalone. Mówię to zarówno w sensie dosłownym, jak i przenośnym. Głównym powodem jest to, że społeczeństwo wkrótce wejdzie w fazę przejściową. Tak wygląda faza przejściowa. Woda w temperaturze 99°C jest gorąca, stabilna, zachowuje się jak ciecz i podlega prawom hydrodynamiki. W temperaturze 101°C woda staje się gazem, co czyni ją chaotyczną, ekspansywną i podlegającą innym prawom fizyki. Różnica między 2026 a 203X jest jak różnica między 99°C a 101°C. Aby to zobrazować. Wyobraź sobie, że stałeś się wprawnym pływakiem. Opanowałeś swój styl, oddychanie i tempo. Woda jest przewidywalnym podłożem, które wykorzystujesz do modelowania swoich decyzji. To jest życie w 99°C. W 101°C basen zamienia się w parę. Machasz rękami, ale się nie poruszasz. Kopiesz, ale nie napotykasz oporu. Twoja biegłość w pływaniu przestaje być atutem, staje się obciążeniem. Twoja pamięć mięśniowa nie pasuje do nowego środowiska. Musisz oduczyć się, aby nauczyć się na nowo. Tak będzie wyglądać planowanie życia w przyszłości. Przez większość historii można było dość dobrze przewidzieć, jak będzie wyglądać przyszłość. Jeśli byłeś rolnikiem w 1400 roku, wiedziałeś, że twoje wnuki prawdopodobnie będą rolnikami w 1450 roku. To było prawdą nawet w 2003 roku, kiedy zaczynałem studia. Można było pewnie iść na studia, wybierać karierę, planować zawód i mapować emeryturę na wiek 65 lat. Czuliśmy się pewnie w tych planach, ponieważ polegaliśmy na szerokich trendach (grubym ujęciu), które niezawodnie przewidywały przyszłość. Rzeczy mogą się zmieniać tu i tam, ale nie na tyle, aby wstrzymać cię w podejmowaniu decyzji dotyczących planowania życia. Ta stabilność już nie istnieje. Na przykład, mój syn ma 20 lat i ani on, ani ja nie mamy pojęcia, jak myśleć o jego życiu. Czy powinien iść na studia? Czy studia są nadal istotne? Czego powinien się uczyć? Skróty w planowaniu życia są teraz martwe. Nikt nie wie. Kiedyś posiadanie pięcioletniego planu było odpowiedzialne. Teraz to lekkomyślne, ponieważ świat porusza się szybciej, niż możemy modelować. Prędkość rzeczywistości przewyższa prędkość obserwatora. To jest źródłem niskiego poziomu lęku, który odczuwają wielu ludzi. Ludzie są maszynami do przewidywania. Kiedy pojawia się błąd między tym, co przewidujesz (woda), a tym, co otrzymujesz (para), ciało rejestruje to jako traumę. Zostawia nas w stanie przewlekłej hiperwrażliwości, skanując horyzont, który odmawia pozostania w miejscu. W tej nowej rzeczywistości ruch nie polega na posiadaniu lepszych map, ale na budowaniu lepszych systemów. To jest to, co buduję z Blueprint. Algorytmiczny system zdrowia i podejmowania decyzji, który porusza się tak szybko, jak technologia, pozwalając mi ewoluować równolegle. Im bardziej oddzielam się od pomysłów, norm i oczekiwań, tym płynniej się poruszam. Najtrudniejszą częścią jest odpuszczenie tego, co znamy i czemu ufamy. To jest część serii esejów, które piszę do mojej nadchodzącej książki "Wojownicy i Opiekunowie Istnienia". Plan na to, co ludzkość robi, gdy rodzi superinteligencję. Jeśli chcemy niezwykłego istnienia, które jest nam oferowane, będziemy musieli o to walczyć.