Scott Adams przełamał nowe granice w obliczu śmierci. Nagrywając swój program do ostatniego tchu, zrobił coś niezwykłego. Zaprosił tych, którzy go kochali, do swojego salonu, prowadził ich przez ich żal, przygotował na swoją nieuchronną śmierć, nie ukrywając żadnych skutków choroby, która go zabiła. W jakiś sposób zrobił to wszystko z niezwykłą godnością i stoicyzmem. Zaledwie kilka dni temu śmiał się przez ból, gdy goście ustawiali się w kolejce, aby spędzić z nim czas. To było niezwykłe do obserwacji. Żadnych oznak mężczyzny, który porządkuje sprawy, ani nie szuka ostatnich zapewnień czy pochwał. Raczej przypominało to ojca pocieszającego swoje dzieci. Aby udokumentować swoje pogorszenie i śmierć, swoje ludzkie interakcje i dać zamknięcie tym, którzy wiedzieli, że będą tego najbardziej potrzebować, zrobił coś niemożliwego - uczynił umieranie na żywo szlachetnym. Niezwykły koniec już niezwykłego życia.