Na mojej kolacji z okazji immatrykulacji w Cambridge siedziałem obok 70-letniego członka życia w dziedzinie fizyki (przyszedł na uczelnię jako student i nigdy jej nie opuścił). Zapytałem o jego badania. Opowiedział mi o „niedawnym artykule”, który napisał na temat rozpadu kaonów. Po kolacji to sprawdziłem. Opublikowany w 1976 roku.

(Na ile to ma znaczenie, uważam, że tego typu rzeczy są świetne - system stypendiów życiowych kultywuje formę urokliwej ekscentryczności, której nie spotyka się poza Oxbridge.)