Nie tylko jesteś skrajnie głupi, ale także bierzesz błędny obiekt za wzór. Narzekasz na swoją nieudolność, ale nie reagujesz na tę nieudolność; starasz się ukryć strategiczny lenistwo taktyczną pracowitością, nie dostrzegając wymiaru prawdy i różnic w ludzkiej naturze. Ostatecznie jesteś pełen gniewu, przygnębienia, cynizmu i żyjesz w przeciętności. Myślisz, że zdobyłeś wolność, podczas gdy dążenie do wolności staje się prawdziwym jarzmem twojej woli; wątpisz w siebie, ale w głębi duszy jesteś tak narcystyczny, że różnica między ideałem a rzeczywistością sprawia, że zakochujesz się w abstrakcji, podczas gdy prawdziwa pustka nie może być zrekompensowana przez formę języka.