Je bent niet alleen extreem dom, maar je gebruikt ook de verkeerde maatstaf. Je klaagt over je onvermogen, maar reageert niet op dat onvermogen; je verbergt strategische luiheid met tactische ijver, en kunt de dimensies van de waarheid en de kwaliteiten van de mens niet zien. Uiteindelijk ben je vol woede, somber, cynisch en heb je een leven van middelmatigheid geleid. Je denkt dat je vrijheid hebt verworven, maar de zoektocht naar vrijheid is in werkelijkheid een echte keten van de wil geworden; je twijfelt aan jezelf, maar diep van binnen ben je zo narcistisch, dat de kloof tussen idealen en werkelijkheid je doet houden van het abstracte, terwijl de echte leegte niet kan worden opgevuld door de vorm van taal.