Właściciele małych firm to prawdziwi tytani, przestańcie nazywać ich kapitalistami. Miałem do czynienia z kilkoma tysiącami właścicieli małych i mikro firm i mogę z pełną odpowiedzialnością powiedzieć, że większość z nich nie ma nawet wynagrodzenia pracowników. Właściciel małej firmy, która rocznie zarabia 1000, w rzeczywistości dostaje na rękę tylko czterdzieści lub pięćdziesiąt, co jest porównywalne z wynagrodzeniem średniego menedżera w dużej firmie, ale co za tym stoi? To utrzymanie 30 pracowników, twarze klientów, obawy o płynność finansową, a także nieskończona odpowiedzialność za wszystkie długi. Widziałem właścicieli, którzy ustalają sobie pensję na 6000, a to i tak mniej niż wynagrodzenie podstawowych pracowników; są też tacy, którzy w obliczu problemów w firmie natychmiast sprzedają domy i samochody, nie mając nawet gdzie mieszkać, aby załatać dziury. Widziałem też właścicieli zadłużonych na dziesiątki milionów, bez ochrony przed bankructwem, którzy muszą zgrzytać zębami i spłacać dług po kawałku. Co jest najtrudniejsze? Nikt nie stoi po stronie właścicieli. Inspekcja handlowa przychodzi, straż pożarna kontroluje, urzędnicy skarbowi czuwają, ZUS naciska, pracownicy mogą cię pozwać, klienci mogą nie płacić, ale pieniądze dla dostawców musisz zapłacić, pensje pracowników musisz wypłacić, nawet nie masz prawa do upadłości. Właściciele małych firm tworzą miejsca pracy, utrzymują tak wiele rodzin, ale ponoszą ogromne ryzyko, dlatego teraz nikt nie odważa się na zakładanie własnej firmy. Widziałem zbyt wielu właścicieli, którzy walczyli przez 5, 10 lat, a gdy firma ma problemy, tracą wszystko – domy, samochody, a na końcu zostają z długami, nie mając szans na nowy start. Powiedz mi, w takim środowisku, kto odważy się na ryzyko związane z przedsiębiorczością? Bez nich nie ma miejsc pracy, nie ma życia społecznego. To nie są kapitaliści, to ostatnia grupa twardych ludzi, którzy dźwigają ciężar społeczeństwa.