Mises heeft het hele socialistische project in 1920 verwoest met één verwoestende inzicht: "Waar geen vrije markt is, is er geen prijsmechanisme; zonder een prijsmechanisme is er geen economische berekening." De socialisten hebben de volgende eeuw gedaan alsof dit probleem niet bestond terwijl hun economieën om hen heen instortten. En toch zijn we hier, kijkend naar politici die beloven dat ze de gezondheidszorg, huisvesting en energiemarkten kunnen "oplossen" door middel van centrale planning. Ze kunnen de kosten van hun eigen programma's niet eens correct berekenen — hoe gaan ze precies middelen toewijzen over een hele economie? Elke Venezolaanse broodrij, elk Sovjet graantekort, elke Chinese hongersnood was gewoon Mises die op de meest brute manier gelijk werd bewezen. Maar goed, laten we deze keer democratisch socialisme proberen. Wat kan er misgaan?