Alysa Liu heeft net Olympisch goud gewonnen. Ze is met 16 jaar gestopt. Ze was getraumatiseerd door de sport. Ze zou niet in de buurt van een ijsbaan komen. En ze heeft net een carrièrebeste neergezet op het grootste podium ter wereld. Het is het meest meeslepende comebackverhaal in de sport op dit moment. Op 13-jarige leeftijd was Liu de jongste nationale kampioen van de VS ooit. Op 16-jarige leeftijd eindigde ze als 6e op de Olympische Spelen. Ze was een wonderkind dat te horen kreeg wat ze moest eten, wat ze moest dragen, op welke muziek ze moest schaatsen en wanneer ze moest trainen. Ze woonde alleen in een dorm bij het Olympisch Trainingscentrum. En ze was ongelukkig. "De ijsbaan was veel te lang mijn thuis... En ik had geen keuze," Dus stopte ze. Ze had iets essentieels verloren: het gevoel dat iets van haar was. Ze had geen autonomie. Dus ging ze de andere kant op. Ze ging naar Nepal. Wandelde naar het Base Camp van de Everest. Kreeg haar rijbewijs. Verfde haar haar. Ging naar de universiteit. Ze leefde haar leven. Zoals Liu het verwoordde: “Stoppen was zeker, en is tot op de dag van vandaag, een van mijn beste beslissingen ooit.” Ze bouwde een identiteit op die niet alleen aan het ijs was verbonden. Ze ontdekte wie ze was als mens. Toen ze begin 2024 ging skiën, voelde ze iets wat ze in twee jaar niet had gevoeld: een adrenalinekick. Als skiën zo voelt, hoe zou schaatsen dan voelen? Ze ging naar een openbare sessie. Landde ter plekke een dubbele axel en een drievoudige salchow. Twee weken later was ze terug, maar deze keer op haar eigen voorwaarden. ...