Elke keer dat mijn moeder en ik Reno (dichtbij Vegas) bezochten om familie te zien, hielden ze ervan om te gokken nooit in casino's, alleen onder de directe familie en het was een vibe, vooral omdat al het geld gewoon intern rondging great food, prachtig schoon huis, en nieuwe sets kaarten muziek op de achtergrond, zon door de ramen, de sfeer was geweldig maar zodra het spel begon, was iedereen gefocust. Aangezien ik pas 8 was, keek ik aandachtig vanaf de zijkant. Er was een Vietnamees spel met 4 verschillende kleuren en ik kon het nooit helemaal begrijpen. Er was echter een spel genaamd xập xám, in feite 13 kaarten poker. 3 handen. Dus op een avond vroeg ik mijn moeder om het me te leren, we speelden voor kwartjes. Toen gingen we naar huis, het was het enige waar ik aan kon denken tijdens de rit terug Het jaar daarop kwamen we terug om te bezoeken. Dit keer was ik enthousiast om te spelen en vroeg ik een paar keer of ik mee kon doen. Ze waren terughoudend omdat ik een kind was (vooral omdat het gesprek waarschijnlijk anders zou zijn). Maar op een gegeven moment ging mijn tante naar de badkamer. Ze keek om zich heen en zei: “minh, wil je spelen voor co (tante in Vietnamees)?” Ik sprong meteen op en ging zitten. Mijn andere tante maakte bezwaar, mijn ooms lachten en keurden goed, en mijn moeder glimlachte alleen maar. “Ga niet te veel, oké con?” zei ze. Na 1 uur had ik $80 gewonnen (het meeste ooit in de week). Ik gaf het geld aan mijn tante die me liet spelen, ze gaf het meteen terug. Zij en ik lachten. Mijn tantes en ooms waren zuur dat ze door een kind waren gekookt. Mama lachte, ze verloor een beetje geld. Maar van binnen wist ze dat ze een winnende degen had opgevoed.