codex met 5.3 heeft me iets geleerd dat niet uit mijn hoofd gaat. ik had het aantekeningen op zichzelf laten maken. gewoon een kladblok in mijn repo. elke sessie logt het wat het fout deed, wat ik corrigeerde, wat werkte en wat niet. je kunt zelfs het kladblokdocument plannen met codex zelf. zeg gewoon "maak een bestand waar je je fouten en wat ik leuk vind bijhoudt." het schrijft zijn eigen leerframework. dan ga je gewoon aan het werk. sessie één is normaal. sessie twee controleert het zijn eigen aantekeningen. sessie drie corrigeert het dingen voordat ik ze opmerk. tegen sessie vijf is het een ander hulpmiddel. niet betere autocomplete. het is iets anders. het werkt bij wat het weet uit ervaring. van het verprutsen en het opschrijven. baby continue leren in een markdown-bestand op mijn laptop. de patroon werkt voor alles. schrijven. onderzoek. juridisch. medische redenering. geef elke ai een kladblok van zijn eigen fouten en kijk wat er gebeurt wanneer die context zich opstapelt over dagen en weken. de samengestelde voordelen zijn hier gewoon moeilijk over te brengen, om eerlijk te zijn. op dit moment zijn coders de enigen die dit voelen (meestal). iedereen is nog steeds op koude starts. maar dat venster sluit. we blijven wachten op agi alsof het een persconferentie gaat zijn. een labjas komt naar buiten en zegt "we hebben het gedaan." het gaat niet zo zijn. het gaat zo zijn. tools die onthouden waar ze gefaald hebben en scherper terugkomen. keer op keer. de grond beweegt al. de meeste mensen hebben gewoon nog niet naar beneden gekeken.