De $36 is niet goedkoop. Het is de premium klasse van Thailand. Standaard Thaise bioscoopkaartjes kosten $5-7. Deze bedbioscoop rekent 6-7 keer dat bedrag. In termen van de koopkracht in Thailand is het gelijk aan Amerikanen die $120+ betalen voor een bioscoopkaartje. Wat dit mogelijk maakt, is arbeidskostenarbitrage. Het onbeperkte eten en drinken vereist personeel om voor te bereiden, te serveren en de lakens tussen de voorstellingen schoon te maken. Butler service. Verse lakens op elk bed. In Bangkok kost die arbeidsinfrastructuur een fractie van wat het in LA of New York zou kosten. Amerikaanse bioscopen hebben geprobeerd premium klassen aan te bieden: AMC Dolby, Regal RPX, dine-in schermen. Ze komen uit rond de $25-30 voor een mooiere stoel en de optie om overpriced eten te bestellen. Geen van hen biedt echte bedden aan, omdat de schoonmaakarbeid alleen al de kaartjes boven de $100 zou duwen. Thaise VIP-bioscopen gaan nog verder. Embassy Diplomat Screens rekent $115 voor dubbele bedden met cocktails en Häagen-Dazs. IMAX VIP kost $60+ met lounges voor de film en massagestoelen. De reactie "wow Thailand is zoveel beter" mist de kern. Thailand heeft geen betere bioscoopervaring uitgevonden. Ze hebben ontdekt hoe ze een prijsniveau van 6x kunnen monetiseren dat alleen werkt wanneer je minimumloon $10/dag is in plaats van $15/uur. Amerikaanse exploitanten zouden graag $36 vragen voor bedden en butler service. De rekensom klopt gewoon niet.