Ik plaats talloze recensies van restaurants en cafés, maar houd me aan de principe dat ik geen advertenties accepteer. Het is te pijnlijk om iets dat niet lekker is als lekker te beschrijven, of iets dat niet goed is mooi te verpakken. Ik heb één keer geprobeerd om reclame voor een restaurant op mijn blog te maken, maar dat kon ik niet, dus ben ik ermee gestopt. Niemand zal het zich iets aantrekken, maar (belangrijk) het kan zijn dat het mijn eigen koppigheid is, omdat ik denk dat 'schrijvers dat soort dingen doen', wat me dichter bij de armoede brengt. Een romanschrijver schrijft fictie, maar moet altijd paradoxaal genoeg naar de waarheid streven. Hoe dan ook. De originele Kkoori Gomtang in Busan is echt. Ik maakte me een beetje zorgen over de maaltijdkit... Oh, maar het is ook met de maaltijdkit echt heerlijk. De kraakbeenstukken op foto 3 hebben een vibe die je niet kunt krijgen als ze niet vers zijn. De foto van de botten op foto 4 laat zien dat het een goede hoek heeft voor het trekken van een rijke bouillon. Terwijl ik at, dacht ik meteen aan het cadeau voor mijn ouders. Jij zou misschien ook zo'n gedachte krijgen als je deze smaak proeft. Het is een smaak die die gedachten oproept. Ik raad je oprecht aan om het eens te proberen.