Tolkien's reflectie op Frodo's falen om de Ring te vernietigen zal altijd bij me blijven. "Frodo ondernam zijn queeste uit liefde – om de wereld die hij kende te redden van een ramp, ten koste van zichzelf, als hij kon; en ook in volledige nederigheid, erkent dat hij volkomen ongeschikt was voor de taak. Zijn echte contract was alleen te doen wat hij kon, te proberen een weg te vinden, en zo ver op de weg te gaan als zijn geestelijke en lichamelijke kracht het toeliet. Dat deed hij. Ik zie zelf niet in dat het breken van zijn geest en wil onder demonische druk na marteling een morele mislukking was dan het breken van zijn lichaam zou zijn geweest – zeg, door gewurgd te worden door Gollum, of verpletterd door een vallende steen."