🧠 De Holonomische Hersenen. Hoe kan een herinnering geen specifieke locatie hebben? Blijkbaar worden herinneringen niet opgeslagen in een vast gebied of cluster in de grote hersenen, maar zijn ze verspreid over het geheel van het neurale netwerk. Deze hyperfysieke delocalisatie, uitgebreid bewezen door het werk van de gedragspsycholoog Karl Lashley op engram-experimenten, is een concept dat principes van de fysica en thermodynamica uitdaagt. Om zo'n incongruente anomalie te begrijpen, worden drie parallelle onderzoekstromen verkend. Holografische Geheugenopslag: Herinneringen worden opgeslagen op een gedistribueerde, niet-lokale manier, waardoor robuuste terugroepbaarheid met minimale fragmentatie of schade mogelijk is. Quantumcoherentie: Microtubuli in neuronen kunnen quantumcoherentie-capaciteit vertonen, waardoor onmiddellijke efficiënte informatieverwerking mogelijk is. Fractale Structuur: De neurale netwerken van de hersenen kunnen fractale eigenschappen vertonen, waardoor de stroom van invoersignalen over verschillende schalen zonder verliezen mogelijk is. 🔗