De visie voor versie 2.0 van het gespreid herhalingssysteem van @_MathAcademy_: rekening houden met en het ontmoedigen van referentievertrouwen. Gespreide herhaling is "wacht"-heffen en referentiemateriaal is je spotter. Als je spotter je moest helpen om het gewicht omhoog te krijgen, heb je de herhaling niet voltooid, en het gewicht (“wacht”) zou niet verhoogd moeten worden alsof je dat wel had gedaan. We moeten leerlingen coachen naar het juiste proces terwijl ze zich bezighouden met herhalingen van retrieval practice. Net zoals een spotter alleen zou moeten ingrijpen met de minimale hoeveelheid hulp nadat je je meest intense inspanning hebt geleverd om het gewicht zelf op te tillen, zou je alleen kort moeten terugkijken naar referentiemateriaal nadat je je best hebt gedaan om te herinneren. Open nooit, nooit, NOOIT een uitgewerkt voorbeeld naast een probleem en transcribeer de stappen. Als je dat doet, laat je je spotter het gewicht voor je tillen. Het maakt niet uit hoe vaak het gewicht omhoog en omlaag gaat als jij niet degene bent die het heft. Je doel is om de hoeveelheid gewicht die je zelf kunt tillen te verhogen, niet om schijven op de stang te stapelen en te doen alsof je een powerlifter bent terwijl je spotter het voor je tilt. TLDR: Ons huidige gespreid herhalingssysteem vertrouwt op het eerste-orde signaal: nauwkeurigheid. In de toekomst zullen we hogere-orde signalen incorporeren: referentievertrouwen (tweede-orde) en timing (derde-orde).