De afgelopen jaren is het duidelijk dat de badcultuur in het zuiden langzaam aan het ontstaan is, uitstekende vakmensen zijn bereid om te komen werken, en de badgasten zijn ook minder verlegen geworden. Als je erover nadenkt, lijkt het erop dat high-end badhuizen zoals Qu Shui Lan Ting echt een belangrijke rol spelen in de markteducatie. In het verre noordoosten van ons land is het gewoon heel normaal om naar een badhuis te gaan voor een scrubbeurt, dat kost meestal niet meer dan honderd yuan, en de positionering van dit project is dan ook niet zo "elegant" als voetmassage, oorzuivering of spa. Dit leidt ertoe dat partners in de economisch meer ontwikkelde zuidelijke regio's, zoals de mannen in Shanghai, het niet als hoogwaardig beschouwen en er niet veel sociale waarde aan hechten. Bij Qu Shui Lan Ting is de positionering van de scrubbeurt meer gericht op huidverzorging voor mannen, met een heleboel luxe ingrediënten als opties. Als je de ultieme ervaring wilt, kun je de formule volledig aanvullen, en alleen al voor een scrubbeurt kun je 2000 yuan uitgeven. Zo is het scrubproject ineens veranderd in iets chique, en met het gevoel van prestatie na de behandeling, en de hoge emotionele waarde wanneer je de babyachtige huid aanraakt, begint dit project langzaam aan populariteit te winnen.

Ik was net met mijn vrouw naar "The Phantom of the Opera" aan het kijken en ontdekte dat de kerel naast ons echt een talent was: 1. Iedereen begrijpt dat je tijdens een musical niet mag filmen of fotograferen zodra de voorstelling begint. 2. Die kerel, elke keer als er een klein hoogtepunt in het verhaal was, begon zijn bril recht te zetten, met een ongelooflijk stijve beweging. 3. Plotseling kwam er een moment dat er een systeemfoutgeluid uit zijn bril kwam, hij haalde snel zijn bril af en begon nerveus te rommelen. Blijkbaar had die kerel een AI slimme bril bij zich, die overal waar hij ging, alles vastlegde, dat was echt een beetje een militaire overmacht. En op dat moment begreep ik pas waar het gebruik van zo'n product eigenlijk voor bedoeld was. Dus als vrienden in de toekomst naar de KTV gaan, wees dan alsjeblieft voorzichtig met mensen die een bril dragen.

Ik ben recentelijk aan het kijken naar de Koreaanse drama "The World of the Married". Hoewel ik jaren geleden de originele Britse serie "Doctor Foster" heb gezien, blijft het verhaal van dezelfde man die vreemdgaat, schokkend, zelfs met Aziatische gezichten. De tweede helft van de serie heeft niets met het originele verhaal te maken, en persoonlijk vind ik het te veel drama, wat de kijkervaring niet echt goed maakt. Vooral op het moment dat ik ontdekte dat de portemonnee van de slechterik dezelfde is als die van mij, kon ik me niet meer inhouden.