Buradan detaylara gireyim. İşte doğrulama **yükü** kaydırıldı dediğimde gerçekten ne demek istediğimin gerçekçi bir resmi. Bağlam: Modern SGX/TDX TEE protokollerinde, ÖNLEYICI şunları gönderir: + Doğrulama Kanıtı (Alıntı/Rapor) + doğrulama teminatı gerekmektedir VEYA Protokoller, teminatları için gerçeklik kaynağı olarak İstihbarat değil, üçüncü taraf bir kişiye dayanıyor. Şimdi, kanıtlayıcının kendisi, doğrulama için gerekli materyalleri (teminat) doğrulama aracına YA da kritik karar verme eserleri sağlayan üçüncü bir tarafa göndermesi, yüzeyde göründüğü kadar sorunlu değil. Ama bunu doğru yapmak için çamurda ilerlememiz gerekecek. Nedenini anlatayım. Bu tasarım seçimi büyük ölçüde pratiklik ve erişilebilirlik dengesidir. Birçok doğrulayıcı, her el sıkışmada canlı istihbarat ağ çağrılarına bağımlı olmak istemez. Adil. Peki insanlar genellikle hangi tasarım tercihlerine odaklanır: 1. Doğrulayıcı doğrudan Intel PCS'den PCK sertifika zincirini, PCK CRL'lerini, TCBInfo, QEIdentity vb. dosyaları çeker. İyi: Tazelik sert, geri dönüş riski önemsiz Kötü: Doğrulayıcı çıkış ağı + Intel erişilebilirlik/gecikme sorunları gerektiriyor 2. Güvenilir önbellekten (PCCS) doğrulayıcı getirmeler Burada, Intel PCS ile senkronize olan ve doğrulayıcılar için doğruluk kaynağı olarak kabul edilen (Intel yerine) bir Provisioning Certificate Caching Service var....