W zeszłym roku opublikowałeś ponad 1000 postów. Ale nie pamiętasz, że stworzyłeś ponad 800 z nich. To dlatego, że twoja kariera istnieje w archiwach, których nie pamiętasz, że stworzyłeś. Twórcy mierzą sukces w wynikach, takich jak (posty, filmy, tweety). Ale jeśli nie pamiętasz, że stworzyłeś większość z nich, czy naprawdę przeżyłeś swoją własną karierę? Optymalizujesz produkcję, podczas gdy twój mózg działa na autopilocie. Tworzenie treści staje się pamięcią mięśniową. 1. Pisz 2. Edytuj 3. Zaplanuj 4. Opublikuj 5. Powtórz Praca jest wykonana, ale doświadczenie się rozmywa. To różni się od tradycyjnej amnezji zawodowej. Pracownik fabryki może zapomnieć o poszczególnych zmianach, ale pamięta uczucie pracy. Cyfrowi twórcy zapominają o pracy, a doświadczenie nie zostawia śladu. Teraz, jeśli przewiniesz przez swoje własne archiwum, możesz czuć się jak na feedzie obcego. > Zrobiłem to? > Kiedy? > Dlaczego? Metryki i dowody istnieją, ale pamięć nie. To ukryty koszt gospodarki twórczej. Produkujesz w tempie, które uniemożliwia formowanie pamięci. Twoje życie staje się wynikiem bez narracji (to jak dane bez doświadczenia). Nie budujesz kariery, którą zapamiętasz, ale dowód, że istniałeś. A najokrutniejsza część to to, że platforma na tym korzysta. Im bardziej zapomniany jest twój proces twórczy, tym więcej treści produkujesz. ...