Yalnız olmak genellikle gerçek başarının bedelidir. Ve bu, kendini herkesten üstün sandığın için değil, bulunduğun yolun çevrendeki çoğu insanın izlediği yoldan çok farklı görünmeye başlaması için. Hayatta seviye atlamaya başladığınızda - ister bir şey inşa etmek, yatırım yapmak, bir zanaat ustalığı yapmak ya da büyük bir vizyonun peşinden koşmak olsun - dünyanız değişmeye başlar. Düşündüğün şeyler, aldığın riskler, çözmeye çalıştığın sorunlar... Artık çevrenizdeki insanların odaklandığı sorunlar her zaman aynı değil. Konuşmalar değişir. Öncelikler değişir. Zihniyet değişir. Hayat değişiyor. Bazen bir zamanlar rahat hissettiğiniz ortam artık aynı şekilde uymuyor ya da aynı şekilde vurmuyor. Başkalarına kibir gibi gelebilir, ama gerçek şu ki, büyüme sizi farklı bir yöne, farklı bir seviyeye çekmeye başladığında olan budur. Her zaman unutmayın, herhangi bir yerde ne kadar yükseğe tırmanırsanız, kalabalık o kadar küçülür. Dağın eteklerinde milyonlarca insan var. Ama daha yükseğe çıktıkça, aynı yolu yürüyen daha az insan da var. Sonunda etrafınızda baskıyı, fedakarlıkları veya yaptıklarınızı gerçekten anlayan çok az insan kaldığı bir noktaya ulaşıyorsunuz. Bu doğal olarak mesafeyi yaratır. Gerçek şu ki, gerçek başarı genellikle çoğu insanın yapmaya istekli olmadığı bir odaklanma ve fedakarlık gerektirir. Bahsettiğim sert disiplin, sabah erken saatler, geç saatler, bazı şeyleri kaçırmak, daha büyük bir şey inşa etmek için rahatlığa hayır demek, başkaları seni deli söylerken kendine üç kez basmak. Zaman ve enerji sınırlıdır, bu yüzden olağanüstü seviyelere ulaşan insanlar yıllarca hedeflerine her şeyi dökerek harcarlar. İşte bu seni yalnız hissettiriyor. Bunun üstüne, başarı ortaya çıkmaya başladığında, mesela $ para, ilgi, etki, kime güveneceğinize de daha dikkatli olursunuz. Etrafınızdaki herkes doğru nedenlerle orada değil. ...