GM 🎞️ Bilinmeyen Anlar. 343 15 Mart saat 14:27'de Cape Town, Güney Afrika

Afrika'nın güneyinden kuzeyine doğru iki ayağımızla sağdan sola okyanusa adım atıyoruz. İnsan gerçeklerimize, kadim benliklerimize dans edip dönüyorlar. Kıyıya yıkılmak; Tuz artık bize hizmet etmeyecek şeyi aldığında su bizi özgür bırakır. Şamanik bir ritüel gibi, bir kere bile geriye bakıp bırakma. Dalgalar ileri geri çalsın, yerli enstrümanları sahilde Samanyolu'ndaki milyarlarca gezegen gibi parlıyor. Gözenekli kumların ve aşınmış çakılların emici, suyu kahverengiden ten ten ten bir tona süzüyordu. Yemeği toplayan ve tüylü arkadaşlarıyla alay eden martıların cıvıltıları meşgul. Sessizlik de duymayı unuttuğumuz bir sestir. Doğadaki uyum, onun hayattaki sesler arasında senkronizasyonun senfonisi gibi söylediği bir şarkıdır. Şamanın kızı, aile ağacından farklı bir yol seçer. Bir sanatçı olmak, bedenini ve annesinin yüzlerini boyamak. Reşit olduğumuzda ne yapmak istediğimize ve hayatta nasıl olacağımıza karar veririz, kader bizi yarı yolda buluşur. Seçimi sen yapmalısın, yoksa seçim senin için yapılacak. Peki, ne olmak istiyorsun? Şu soruyu sormayı seviyorum; Bir amaca tutkuyla bağlı olsaydınız ve sınırsız kaynaklarınız olsaydı, kâr amacı gütmeyen kuruluş fikriniz ne olurdu? Dünyaya özverili yardım etmek için. Burayı doğduğumuzdan daha iyi yapmak için. Amaçlı yaşamak ve topluma katkıda bulunmak. O ne olurdu? Süper gücümüzü, yeteneklerimizi mi seçiyoruz? Yoksa doğmadan önce hayatımızda aktive olmaları için bize mi veriliyor?