Bir adam, kendini düşerken gördüğünü ve umursamadığını yazdı. Düşüşü içermeyen herhangi bir hayatın isme değmediğini söyledi. Düşük girişimde başarı elde etmektense yüksek girişimde başarısız olmayı tercih ettiğini söyledi. Bunu onu canlı canlı yakmadan on beş yıl önce söylemişti. Şiir kehanetti, kehanet ise şiirdi.