Bir kadın, yasa dışı göçmen olan iş arkadaşlarını bildirdikten sonra Starbucks tarafından işten çıkarıldığını iddia ediyor. Başlıkta şöyle diyor: "İşten çıkarıldım ama mutluyum. Sosyal medyada ya da haberlerde duymadım. Vardiyamda çalışıyordum, ICE'nin gösterdiği sırada iş arkadaşlarım ne olduğunu fark eder anlamadıklarında paniklediğini gördüm. El titreyerek. Gözleri yere kilitlenmişti. Herkes neler olduğunu biliyordu ama kimse bunu yüksek sesle söylemek istemiyordu. Ben yaptım. ICE ajanlarına mağazanın içinde gerçek yasa dışı göçmenlerin kim olduğunu söyledim. Yalan söylemedim. Abartmadım. Starbucks'ın zaten bildiği ve görmezden gelmeyi seçtiği gerçeği söyledim. Bir sahne çıkarmaya çalışmıyordum. Kahraman olmaya çalışmıyordum. Yasaların bir sebebi olduğuna ve dürüstlüğün önemli olduğuna inanıyordum. Aynı günün ilerleyen saatlerinde, Starbucks yöneticim beni ofise çağırdı ve politikayı ihlal ettiğimi, durumun "inceleneceğini" söyledi. Açıklama yok. Tartışma yok. Sadece kurumsal bir dil. Birkaç gün sonra, yıllarca sadakatten sonra işten çıkarıldım. Yasayı çiğnediğim için değil. Yalan söylediğim için değil. Ama ben konuştuğum için. Starbucks beni işçileri korumak için kovmadı. Kendilerini korumak için beni kovdular."