Şimdi 50'li yaşlarımdayım, sık sık küçük şeylere kapılıyorum!! Eşim her zaman der: "Alnına gerçek bir iğne koysan bile bir damla kan bulamazsın." haha Kendimden rahatsız olduğumda bunu böyle ifade ediyorum. ^^ Ama bugün özel bir şey değil, uzun zamandır devam eden bir tekrar, ama garip bir şekilde, sabah ağladım... Bu duyguyu yazmak istiyorum çünkü bir kez olsun bırakmak istiyorum. Çok zor bir bölüm! Birine ilgi duyduğum için yalnız kalmak zor. Yaklaşık 4 yıldır birkaç kripto topluluğuna özel olarak liderlik ediyorum. Toplamda yaklaşık 180 kişi var. Birçok kişiyle (aslında çoğu) dış mekanda tanıştım. Bana sonsuz güven veren onlar. (Burada X'te birkaç kişi var haha) Birkaç yıl birlikte olduktan sonra, şimdi sessiz ve rahat olabildiğimiz bir oda oldu. Haha, gelmezsem, egzersiz yapmak yerine çeyrek teslim tarihleriyle meşgul oluyorum. Onu etkinleştirmek için bir sorumluluk duygum da yok! Yani birbirlerine daha değerli bir "topluluk" olabilir. Bugün, liderliğim olan birkaç topluluğa Bacchus kuponları dağıttım, böylece topluluğu neşelendirdim. 100.000 won harcadın mı haha Üç-dört yıl önce, Garak Pazarı'nda ve Anyang'da birkaç topluluk toplantısında tanıştığım bir topluluk annesi bile Bacchus almamıştı Bana tam bir hediye gönderdi. Piyasa uzun süredir durağan olduğu için, topluluğumda genellikle tek kelime etmeyen birçok kişi var. Ancak doğum günümde, birçok kişi bazen Gantok üzerinden bana hediye ikonları göndererek beni neşelendirmek için gönderiyor. Sonra herkes tekrar kayboluyor haha (Bu düşündüğümden daha büyük, gifticon'ları pek iyi kullanmıyorum, bu yüzden bir yıl topladığımda neredeyse bir milyon won'a mal oluyor, yani bazen bununla etkinlikler düzenlerdim haha) Annem yıllar içinde yüz milyonlarca dolar kaybetti ama kardeşim böyle bir bölümde küçük bir paraya rağmen yine de güzel görünüyordu. ...