Lovecraft'ın aksine, ben Tanrı'ya inanıyorum. Bunu yapıyorum çünkü O'nunla konuştuğumda kelimenin tam anlamıyla cevap veriyor. Kelimeler ve ifadelerle değil (ama güvenilir insanların böyle bir şey aldığını biliyorum), duygular ve sonuçlarla. İşte bir örnek: Özet, DR; 30 dakika aramada minibüs anahtarını bulamadım. Dua ettim ve 20 saniye sonra ortaya çıktı. Kasım 2025'in son haftasında, Teksas'tan Utah'a eve gidiyordum. Evimize yaklaşık 90 dakika uzaklıktaki küçük Wellington kasabasında, Miller's Travel Center'da durduk. Karanlıktı ve yakıt almamız, şoför değiştirmemiz ve biraz yiyecek almamız gerekiyordu. Seyahat Merkezi, bacaklarımızı esnemek için mükemmel bir fırsattı. Ekibimiz ben, eşim, oğlum ve gelinim ile onun beş sevimli kızından oluşuyordu. Seyahat merkezinde dolaştık, içecekler, sandviçler ve mikrodalgalı pizza aldık, yaklaşık 20 dakika sonra işimiz bitti ve eve gitmeye hazırdık. Oğlum, şimdi arabayı kendisi yapacağı için eşimden anahtarları istedi ve eşim gözlerini açtı. Minibüs anahtarını kaybetmişti - boynunda bir ipteydi. Minibüste yedek bir anahtarımız vardı ama kilitliydi. Birisi çalmış olabilir diye oğlum minibüse baktı, çalınmamak için ve ekibimizin geri kalanı anahtarı aramak için seyahat merkezinde dağıldı. Eşim ise özenle adımlarını geri getirdi. İstasyondaki çeşitli yardımcı memurlara sorduk, görmediler. Yaklaşık 30 dakika harcadık, 9 kişi titizlikle arıyorduk (oğlum ve 2 yaşındaki çocuk dışında herkes nöbetçiydi). Hiçbir şey. Bu yüzden bir çilingir aramaya başladım. Sinirlendim çünkü mesai saatleri geçti, ayrıca en yakın çilingirin nerede olduğu bilinmez. Kesinlikle Wellington'da değil. Mercedes minibüsünün kapısını açmanın bir yolu varsa, biz bilmiyorduk, memurlar da bilmiyordu. Bu yüzden çilingirin fiyat açısından bana baskı yapacağını biliyordum. Off. Tam aramaya başlarken, eşim "Önce dua edelim. Belki buluruz." Ne zararı olabilir diye düşündüm. Bu yüzden seyahat merkezinin metro dükkanında toplandık ve kısa bir dua yaptık. Sonra, inançsız kalarak tekrar bir çilingir aramaya başladım. Bağlantı kuramadan önce, 13 yaşındaki torunum gelip "Burası mı?" dedi. Anahtarı ipliğine sallıyordu. Dua ettikten sonra, bir şekilde sakızın etrafına asıldığı rafa doğru bir şekilde koşmuştu. Bu, duanın bitmesinden 30 saniyeden kısa bir süreydi. Tanrı'nın neden anahtarı bulmamıza yardım ettiğini düşündüm. Elbette bu bizim için hayati ya da hayati tehlike verici bir olay değildi. En kötü ihtimalle birkaç saat çilingir beklerken 200 dolar veriyorum. Benim teorim, Tanrı'nın torunlarının duanın etkili olduğunu görmelerini istediği yönünde. Her neyse, bu yüzlerce benzer deneyimden sadece biri, bu yüzden Tanrı'ya inanmak benim için kolay olmayacak. Aşağıda bu küçük mucizenin gerçekleştiği yerin bir fotoğrafı var.