Bunu yeterince vurgulayamam: ev işleri ücretsiz değildir. Açıklayacağım: 1. Bir işte çalışırsanız, değer yaratırsınız. Bu değer ticaret için uygun değil, bu yüzden size para birimi veriliyor. Bir çatıyı tamir ederseniz, bunu kolayca yiyecekle takas edemezsiniz. Yine, para birimi bunun için var. Yarattığınız değerin küçük bir kısmını tüketeceğiniz şeylerle değiştirip değiştirmenizi sağlar. Yani bir adam bütün gün yiyecek için harcadığı parayla çalışır, yiyecek ise gerçek tazminattır. Bu onun maaşı. Para birimi, ürününü (birinin tamir edilmiş bir çatısı) kendisi için faydalı bir şeye (yiyecek) dönüştürme mekanizmasıdır. 2. AMA... Eğer emeğinizin doğrudan tüketicisiyseniz, para birimi dönüşüm aşamasını atlarsınız. Ev hanımı akşam yemeği yaparken, o da yemeği yer, bu yüzden tazminatı AKŞAM YEMEĞI OLUR. İlk örnekte adamın yaptığı gibi ekstra bir adım atmasına gerek yoktu. Ev işçiliği ücretsiz değildir. Sadece işçiler emeğinin doğrudan tüketicileri olduğu için para birimi aşamasını atlayabilirler. Temizlik yaparken doğrudan fayda sağlar. Temizlik hizmeti ödemesi gerekmiyor. Yemek yaparken restorana ödeme yapmaz. Ve benzeri... Son noktasına gelince... Aile için yemek yapmak (nispeten düşük stres) ile restoran müşterileri (yüksek stres) arasındaki fark çok büyük. Erkekler daha çok ikincisini yapma olasılıkları daha yüksek, çünkü daha iyi oldukları için değil, bununla ilgili stresi daha iyi idare ettikleri için. Birinin emeğinin fazla değer (kâr) üretebilmesi için optimize edilmesi gerekir ve bu streslidir. Erkekler genellikle kadınlardan daha istekli olur.