Merkeziyetsiz sistemlerde güven nadiren bildirilerin veya tek bir duyuruların ürünü olur; Zaman ve koşullar boyunca sabit kalan tekrarlanan, doğrulanabilir davranışlardan ortaya çıkar. Bu bağlamda güvenilirlik, vaatlerle değil, açıkça tanımlanmış bir kural setinin tutarlı şekilde uygulanmasıyla biriktirilir. @TauntCoin, tasarımını operasyonel tutarlılık etrafında şekillendirerek bu ilkeyi örneklemektedir. Protokol, kullanıcı davranışını yönetmek için değişen parametrelere veya tepkisel kural değişikliklerine dayanmaz. Bunun yerine, teşvikler, kısıtlamalar ve sonuçların okunabilir ve öngörülebilir kaldığı sabit bir oyun yapısını korur. Bu değişmezlik kritiktir: Kurallar döngü ortasında değişmediğinde, katılımcılar sürekli risk yeniden değerlendirmesi yerine katılıma dikkat ve sermaye tahsis edebilir. Böyle bir öngörülebilirlik, çabayı güvenilir bir girdi çıktı ilişkisine dönüştürür. Kullanıcılar, zaman ve etkileşimin istikrarlı bir eğri boyunca sonuçlara dönüştüğünü, bilişsel yükü azalttığını ve sistemin bütünlüğünü ikinci kez sorgulama ihtiyacını ortadan kaldırdığını anlar. Zamanla, bu güvenilirlik, duygusal değil, yapısal bir sistemik güven biçimine dönüşür. Güven protokol düzeyine yerleştiğinde, sosyal olarak uygulanmadığında, katılım sürtünmesiz hale gelir. Katılımcılar artık savunmacı veya fırsatçı olarak etkileşimde bulunmazlar; Çevrenin beklendiği gibi davranacağına dair güvenle deneyime uyum sağlarlar. Bu anlamda, @TauntCoin'nin en büyük gücü yenilik değil, aynı şeyi tekrar tekrar iyi yapabilme yeteneği olan disiplinidir; ta ki tutarlılık kendisi ayırt edici unsur haline gelene kadar.