Bu diyagram beni gerçek hayata çok daha yaklaştırdı: Evrenin değerlendirmeye verdiği bir vergi vardır. Akılcılık hızla "sadece bir şeyler yap" şekline çöker. Canlı bir ortamda düşünmek özgür değildir; Optimizasyona harcanan her ekstra saniye fırsat maliyeti getirir, gecikme maliyeti. Yani ekstra yansıtmanın soyut ve maliyetsiz bir dünyada marjinal faydaları olsa da, gecikmeyi hesaba kattığınızda, daha fazla düşünmenin net değeri hızla zirve yapar ve sonra düşer. Şekil 2B, bunu ünlem işaretiyle doğrudan bir sırayla yakalar; doğru hamle, "Düşünmeyi bırak ve şimdi harekete geç!" demek olduğu bir an vardır.