Çalışan bir teori: sosyal medya, Z Kuşağı ve milenyum kuşağının iş ve para hakkındaki düşüncelerini tamamen karıştırdı. 20+ yıl boyunca senaryo basitti: Üniversiteye git. 9–5 koştur. "Takım oyuncusu" ol. Biraz tasarruf et. Belki bir gün, bir ev ve birkaç tatil almaya bütçen yetiyor. Şimdi mi? Bu yöntemi uygulayan insanlar, enflasyonla birikimlerinin azaldığını izliyor, konut ise lüks gibi fiyatlandırılıyor. Matematik matematik değil. Sonra 7 haneli kazanan 21 yaşındaki birini kapüşonlu bir sviter ile çekim yaparken görüyorlar. Tekrar tekrar yayın. Günlük karşıtlığınız buysa, elbette bir iş anlamsız geliyor. Tabii ki, para sahte hissettirmeye başlıyor. "Doğru şeyleri" yaptın ve sıkıştırıldın. "Saçma şeyleri" yaptılar ve zengin oldular. Kimsenin söylemediği şey: bu yaratıcılar uç durumlar, ama algoritma onları norm gibi gösteriyor. Yaratıcı olmaya çalışan ve hiçbir şey yapmayan milyonlarca insanı görmüyorsunuz. Böylece iki yalan arasında beyni kaynamış bir nesil ortaya çıkıyor: Yalan #1: "Girişimcilik kolaydır." Yalan #2: "Viral ol, her şey düzelmiş olur." İkisi de tuzak.