Dwa smoki strzegą sadu, który produkuje złote owoce. Jeden ma skrzydła. Drugi ich nie ma. Gryzą się nawzajem, aż są pokryte krwią. Umierając, stają się żywą wodą. Człowiek, który to napisał, powiedział, że smoki to dwie rzeczy w każdym człowieku, które nienawidzą się nawzajem i nie mogą być rozdzielone. Skrzydlaty można przepędzić. Bezskrzydły nigdy nie odchodzi. Namalował je na ścianie cmentarza.

Ten sam człowiek powiedział, że czernie na początku to jedyny znak, że praca postępuje prawidłowo. Bez niej wszystko zawodzi. Porównał to do czarnego żagla na statku Tezeusza — żagla, który sprawił, że ojciec rzucił się z klifu, ponieważ wierzył, że jego syn nie żyje. Ojciec odczytał czarny żagiel jako porażkę. Syn wiedział, że to zwycięstwo. Alchemik powiedział, że oba odczyty są poprawne. Ojciec musiał umrzeć, aby syn mógł zostać królem.