Właśnie zobaczyłem, jak dyrektor mówił o temacie pożyczania pieniędzy, przypomniałem sobie pewną starą sprawę. Kiedyś otworzyłem małą firmę w Zhongguancun, wynajmowałem mieszkanie, a co kwartał brat właściciela przychodził po czynsz. Czasami dawał czek, czasami gotówkę. Na początku dawał mi pokwitowanie wystawione przez firmę właściciela, minęło kilka lat, powoli staliśmy się znajomymi, więc często zapominał przynieść pokwitowanie, a ja nie miałem nic przeciwko. Pewnego roku przed Nowym Rokiem, brat znów przyszedł po czynsz, mówił, że przyszedł w drodze i nie przyniósł pokwitowania. Na szczęście miałem pieniądze w banku, więc księgowa napisała mu czek, a ponieważ czek trzeba było zaksięgować, poprosiłem go, aby podpisał się na odcinku czeku. Potem nie spieszył się z wyjściem, dalej rozmawiał ze mną, nagle powiedział, że jego mama jest w szpitalu i pilnie potrzebuje pieniędzy, zapytał, czy mogę pożyczyć mu 100 tysięcy juanów. Pomyślałem, że nasza relacja nie jest aż tak bliska, spotykamy się tylko co kwartał, a poza tym jego brat właściciela ma dużą firmę, po co miałby przychodzić do mnie po pieniądze? Czułem, że coś jest nie tak, więc grzecznie odmówiłem, mówiąc, że też mam napięty budżet. Nie spodziewałem się, że on się nie podda, zapytał, ile mogę pożyczyć, a on nie ma nic przeciwko, nawet obiecał wysokie odsetki. Wtedy poczułem, że to jeszcze bardziej podejrzane, więc stanowczo odmówiłem. Zobaczył, że nie ma szans, więc z zakłopotaniem poszedł. Miesiąc później nagle księgowa właściciela przyszła do mnie i zapytała, czy zapłaciłem czynsz. Odpowiedziałem, że tak, a ona chciała zobaczyć dowód. Pokazałem jej odcinek czeku z jego podpisem, a ona powiedziała, że ten brat nie jest prawdziwym bratem właściciela, a czek na czynsz nie został zwrócony, bo on już uciekł, pożyczając pieniądze od wszystkich w okolicy. Na szczęście ja dałem czek, mam odcinek z podpisem, inaczej byłoby trudno to wyjaśnić. I dobrze, że nie miałem oporów, aby pożyczyć mu pieniądze, bo w przeciwnym razie byłbym w tarapatach. Kilka miesięcy później moja firma zaczęła otrzymywać telefony z różnych banków z przypomnieniami o spłacie kart kredytowych. Okazało się, że ten dom i telefon były używane przez firmę właściciela, a ten "brat" zostawił tutaj numer telefonu, gdy zakładał kartę kredytową. Zanim uciekł, wydał wszystkie limity na kartach kredytowych. Ta sprawa nauczyła mnie, że finanse to nie mała sprawa, a słowa nie wystarczą, zawsze trzeba mieć dokumenty. A także, gdy nieznajomi nagle przychodzą po pożyczkę, należy dobrze się zastanowić, bo to może być pułapka.