powodem, dla którego szczęście wydaje się lżejsze niż wszystkie inne emocje, jest to, że lżejsze jest bliższe niczemu, a podstawą świadomości na szczęście nie jest neutralność, lecz niewiarygodnie dobro.

a dokładniej to nic (nieokreślona wartość?) w granicy, ale aż do granicy staje się coraz lepsze lub lepsze

dlatego posiadanie „braku” „ja” jest takie dobre. to po prostu oznacza, że nie ma ogromnego węzła blokującego to, co świeci spod niego. to, co kryje się za tym „ja”, jest znacznie lepsze niż samo „ja”

dlatego posiadanie „braku” „ja” jest takie dobre. to po prostu oznacza, że nie ma ogromnego węzła blokującego to, co świeci spod niego. to, co jest za tym „ja”, jest znacznie lepsze niż samo „ja”. moim zdaniem chcesz, aby świadomość była jak najczystsza, podczas gdy nadal jesteś funkcjonalny, co jest jak nie wiem 98% czystości.

Myślę, że normalnie to bardziej około 5%

Myślę, że normalne to bardziej jak nie wiem 3%. trochę radości w jakiejś części ciała przez jakiś czas.

Myślę, że normalność to bardziej jak nie wiem 3%. trochę radości w jakiejś części ciała przez pewien ułamek czasu. W porównaniu do bardziej oczyszczonego niż radość odczucia w całym polu sensorycznym (często opisywanego jako połączenie pokoju + miłości + radości) prawie przez cały czas, co przypomina uczucie niemal pustki.