Tak! Utrata wagi przy stosowaniu GLP-1RA jest tak samo przewidywalna jak normalna utrata wagi. Gdyby miały różne przyczyny (kalorie), to nie powinno być prawdą. Przejdźmy przez kilka przykładów, gdzie to mogło nie być prawdą! GLP-1RA działają równie dobrze u osób z mutacjami MC4R powodującymi otyłość:

Efekty GLP-1RA nie są moderowane przekrojowo przez BMI ani poligeniczne wyniki cukrzycy typu 2.

Efekty GLP-1RA nie wydają się być moderowane przez specyficzne warianty o dużym wpływie w genie GLP1R.

GLP-1RA działają nawet u schizofreników przyjmujących leki przeciwpsychotyczne.

GLP-1RA działają podobnie przed, w trakcie i po menopauzie.

Niedoczynność tarczycy, podobnie jak otyłość podwzgórzowa i otyłość spowodowana innymi schorzeniami... wciąż jest dotknięta przez GLP-1RAs!

Zespół Cushinga, PCOS, zespół Bardet-Biedl, zespół Pradera-Williego, zespół delecji 16p11.2, zespół Alströma—lista się wydłuża! Wydaje się, że nie ma zidentyfikowanych schorzeń, które uniemożliwiają ludziom utratę wagi przy stosowaniu GLP-1RA. Ponieważ po prostu moderuje kalorie przyjmowane i wydawane.