W systemach autonomicznych płatności nie mogą być "wystarczająco dobre." Musi być deterministyczne, programowalne i ostateczne, ponieważ każdy inny system zależy od ich przewidywalnego zachowania.

Deterministyczny oznacza, że agent może znać wynik przed podjęciem działania. Jeśli sukces płatności jest probabilistyczny, opóźniony lub odwracalny, agenci nie mogą niezawodnie planować, wyceniać ani koordynować. Niepewność łamie autonomię.

Programowalne oznacza, że płatności są częścią wykonania, a nie zewnętrznym krokiem. Agenci muszą: • Wyzwalać płatności warunkowo • Automatycznie egzekwować limity • Koordynować z innymi agentami Ręczne przepływy i API nie skalują się z prędkością maszyny.

Ostateczność oznacza, że rozliczenie jest ostateczne i weryfikowalne. Agenci nie mogą działać w przypadku: • Stanów oczekujących • Zwrotów • Procesów sporów międzyludzkich Ostateczność to to, co pozwala systemom działać bez założeń dotyczących zaufania.

Dlatego płatności nie są doświadczeniem użytkownika. UX jest stworzony dla ludzi: • Podpowiedzi • Potwierdzenia • Procesy odzyskiwania Systemy autonomiczne potrzebują infrastruktury: • Przewidywalnej • Czytelnej dla maszyn • Egzekwowalnej przez kod

Kiedy płatności są traktowane jako infrastruktura, autonomia rośnie. Kiedy są traktowane jako UX, agenci czekają na ludzi. To jest różnica, wokół której zaprojektowano Kite 🪁