Mężczyźni nie czują się zastraszeni twoim sukcesem. Sukces nie odpycha mężczyzn. Pogarda tak. Chroniczna krytyka tak. Nierozwiązana uraza tak. Przemiana intymności w przegląd wydajności tak. Kiedy mężczyźni wybierają partnerkę, nie przeszukują CV ani nie konkurują tytułami. Zwracają uwagę na to, jak wygląda codzienne życie. Czy czuję się szanowany? Czy czuję się zaufany? Czy jest tu spokój, czy ciągłe tarcia? Czy czuję się partnerem, czy projektem do zarządzania, poprawiania lub przekształcania? Czy jestem doceniany za to, kim jestem, czy ciągle oceniany według zmieniających się standardów? Te pytania decydują o tym, czy mężczyzna zostaje, czy odchodzi. Nic z tego nie ma nic wspólnego z wykształceniem, dochodami ani zawodowym sukcesem kobiety. Ale kiedy randki nie działają, wyjaśnienie często upraszcza się do pocieszającego mitu: "Nie jesteś problemem. Mężczyźni po prostu czują się zastraszeni silnymi kobietami." Ta narracja unika autorefleksji. Przekształca niezgodność lub dysfunkcję relacyjną w męską niepewność. Chroni ego, ale uniemożliwia rozwój.