Blackpilling reprezentuje pragnienie stania na uboczu biegu historii, jednocześnie ciesząc się z przewidywania jej. Ale historia nie wykonuje się sama. Mówienie „nic nie można zrobić” nie jest w rzeczywistości neutralną obserwacją. To akt polityczny (a raczej polityczna abdykacja). A abdykacja nie zapobiega podejmowaniu decyzji. Po prostu zapewnia, że ktoś inny je podejmie. Obok swojego bliźniaka Akceleracjonizmu, to w zasadzie niewolnicza moralność polityki.