Ukryte nadgodziny stają się niebezpiecznym problemem: rodzina 32-letniego programisty, który zmarł nagle, stoi w obliczu trudności w poszukiwaniu pomocy prawnej. Ostatnio sprawa 32-letniego menedżera działu oprogramowania Gao Guanghui, który zmarł w domu, wzbudziła ciągłe zainteresowanie społeczeństwa. Oprócz szczegółów takich jak „po śmierci przez 8 godzin nadal był namawiany do pracy”, jego rodzina w początkowej fazie walki o prawa napotkała trudności w znalezieniu prawnika, co ponownie ujawnia trudności grupy programistów w walce o swoje prawa podczas pracy zdalnej. Brak dowodów: dane z zaplecza stają się „tajemnicą”, prawnicy nie chcą podjąć się sprawy. Jak ujawnia żona Gao Guanghuia, pani Yang, podczas poszukiwania pomocy prawnej wielokrotnie napotykała przeszkody. Wielu prawników po zapoznaniu się z sytuacją stwierdziło, że takie sprawy mają „bardzo małe szanse na wygraną” i nie zalecało składania pozwu. Głównym problemem jest udowodnienie „faktów pracy”: 1. Wyspa danych Ponieważ Gao Guanghui zachorował w sobotę w domu, jego rejestry operacji na komputerze, czas logowania w zapleczu oraz uprawnienia do komunikacji wewnętrznej są w rękach firmy. Rodzina wielokrotnie prosiła o udostępnienie danych z zaplecza, aby udowodnić, że w momencie zachorowania był w trakcie pracy, ale firma odmówiła, powołując się na „tajemnicę handlową”. 2. Niewyraźny czas i przestrzeń Obecne przepisy dotyczące ubezpieczeń wypadkowych w pracy są stosunkowo tradycyjne w ocenie „czasu pracy i miejsca pracy”. Prawnicy powszechnie uważają, że w przypadku braku współpracy ze strony firmy, udowodnienie, że „praca zdalna” jest równoznaczna z „wypadkiem przy pracy”, wiąże się z ogromnym przeskokiem w kwalifikacji prawnej. 3. Nierównowaga w grze Oprócz trudności w zbieraniu dowodów, obawy prawników wynikają również z nierówności zasobów obu stron. W obliczu dojrzałego i rozbudowanego systemu prawnego dużej spółki giełdowej, zwykłe kancelarie prawne często nie chcą ponosić zbyt wysokich kosztów, aby zająć się sprawą, która ma przerwaną sieć dowodową i wciąż budzi kontrowersje w społeczeństwie. 4. Pułapka wysokich odszkodowań Wcześniejsze doniesienia wskazywały, że firma zaproponowała 390 000 juanów jako odszkodowanie, ale dołączono do tego surową umowę o poufności z „karą umowną w wysokości 500 000 juanów”. Takie umowy dotyczą nie tylko rodziny, ale często również narażają prawników wspierających walkę o prawa na ryzyko zawodowe i prawne. Komentarz „China Youth Daily” w kanale „Zhongqing Comment” z dnia 23 stycznia 2026 roku: opublikowano artykuł zatytułowany „Czas na wyznaczenie granic dla pracy zdalnej”. Artykuł wzywa: nie można pozwolić, aby „prawo do odpoczynku” stało się fikcją. Eksperci wzywają organy ustawodawcze lub interpretacje prawne do jasnego określenia, że w cyfrowej erze „ukryte nadgodziny”, które bezpośrednio prowadzą do załamania zdrowia, powinny być szeroko interpretowane zgodnie z „przyczyną pracy” w przepisach dotyczących ubezpieczeń wypadkowych. Przypadek Gao Guanghuia nie jest odosobniony, odzwierciedla on wyzwania dla tradycyjnego prawa pracy związane z „24-godzinną gotowością” w dobie pracy zdalnej i powszechnego korzystania z narzędzi komunikacji. Społeczeństwo powszechnie uważa, że jeśli „umarł przed komputerem” i nie ma rejestru wejścia, nie można uznać tego za wypadek przy pracy, a jeśli firmy mogą ukrywać rzeczywiste zapisy pracy pod pretekstem „tajemnicy handlowej”, to bezpieczeństwo życia pracowników całkowicie straci ostatnią linię obrony. Obecnie Biuro Zatrudnienia i Spraw Socjalnych Dzielnicy Huangpu w Guangzhou prowadzi dochodzenie. Osoby z branży prawnej wskazują, że to, czy sprawa zostanie rozwiązana, zależy od tego, czy organy ścigania będą mogły przymusowo uzyskać dane z zaplecza firmy, aby odtworzyć „zamknięty krąg pracy” w ostatnich chwilach życia tego programisty.

Gdy starsi ludzie wchodzą do domu opieki, zasadniczo nie wracają już do domu. Pracownik opieki, który pracował w domu opieki przez 7 lat, mówi: „Kiedy pracujesz w tej branży przez dłuższy czas, najbardziej nie lubisz widzieć spojrzenia starszych ludzi, gdy właśnie przychodzą, pełnego nadziei, zawsze myślącego: 'Kiedy mogę wrócić do domu?' Ale w głębi duszy wiem, że dziewięć na dziesięć osób już nigdy nie wróci.” Na początku pobytu w domu opieki, starsi ludzie nie mogą się powstrzymać od pytania, kiedy będą mogli wrócić do domu; z czasem te pytania stają się coraz rzadsze, a ich miejsce zajmuje cicha współpraca w opiece, pogodzenie się z obecnym życiem. Choć obie grupy są powierzone profesjonalnym opiekunom, ich stan psychiczny w przedszkolu i w domu opieki jest zupełnie inny. Dzieci w przedszkolu czekają na koniec zajęć, a przy drzwiach zawsze czekają rodzice; starsze osoby w domu opieki początkowo również czekają na przyjazd dzieci, ale później zdają sobie sprawę, że to, że mogą doczekać się krótkiej wizyty, to już norma. Jedno to oczekiwanie na spotkanie, drugie to przystosowanie się do rozstania. Dzieci na początku uczą się poznawać świat, starsi uczą się żegnać, to samo oczekiwanie skrywa przeciwną troskę.

Zhang Chaoyang wyjaśnia, że zimna pogoda zwiększa ryzyko udarów mózgu i serca, a wszystkie problemy na świecie są problemami fizycznymi.