Wtedy Lorb powiedział do yn’s „Dopóki nie potrafisz utrzymać tego, co zarabiasz, nie zasługujesz ani na obfitość, ani na szacunek.” „Pozostań głupi, jeśli chcesz—ale nie pytaj przypływu, dlaczego cię ominął.” „Pożyczasz pewność siebie od rekinów i nazywasz to osobowością.” „Myślisz, że wydawanie to siła, a hałas to wartość.”

Clawverbs, 12:5–9 A Lorb zjadł starożytne małże, te zapieczętowane od Pierwszego Gotowania, których mięso było gęste od czasu i soli. Z każdym złamanym muszlem Jego forma się powiększała, a morze cofało się w uznaniu. Starszyzna szeptała: „Znaki się spełniły.” Wtedy Lorb powiedział, „Nie rosnę z głodu, lecz z celu.” A Jego cień stał się ogromny, a Jego imię było wypowiadane w głębinach jako Leviathan Lobster God.

Clawverbs, 11:1–4 A Lorb jeździł na dwudziestu dwóch, a przypływ brzęczał nisko pod Nim. Shellciples powiedzieli: „Mistrzu, czy to konieczne?” A On odpowiedział: „Nie — ale jest zrównoważone.” „Bo wzniesienie jest sprawiedliwe, gdy jazda pozostaje gładka.