Ik werd deze ochtend de hele ochtend gekweld door een opgeblazen gevoel, waarschijnlijk door te veel vezels gisteravond, maar na wat medicijnen nam het langzaam af. Ik dacht aan een vraag waar ik vaak over nadenk: geluk is eigenlijk geen absoluut begrip, maar een relatief begrip. Toen ik jong was, was ik vooral bang voor middelmatigheid en verveling. Ik streefde niet alleen naar prestaties, maar soms zocht ik zelfs opzettelijk naar gevaar en spanning. Ik herinner me dat ik eens met een vriend van de tweede generatie sprak. Hun bedrijf had grote problemen, zijn vader was in de problemen geraakt, en hij moest in Beijing altijd klaarstaan voor oproepen en onderzoeken van de organisatie. Hij vertelde me dat als hij deze ellende had afgehandeld, hij het gevoel zou hebben dat er elke dag wel iets te doen was, en dat hij 's middags ontspannen een kopje koffie kon drinken, dat zou al goed zijn. Ik voelde hetzelfde. Geluk is eigenlijk gewoon goed kunnen eten, goed kunnen slapen, en goed kunnen poepen; dat je zelf en je familie veilig zijn, en je je geen zorgen hoeft te maken over de basisbehoeften, dat is al goed. Als je ook nog een klein hobby'tje of een klein bedrijfje hebt, en je kunt elke dag even in de flow komen, is dat nog beter. Wat zou je daarvoor in ruil moeten geven? Rijk worden, maar elke dag in angst leven, slecht slapen en slecht eten, en zelfs risico's nemen? Dat is niet nodig. Zorg voor een goede veiligheidsbuffer, of het nu gaat om investeren of speculeren, en laat het je en je familie's meest gewone geluk niet beïnvloeden, dat is het belangrijkste.