in een wereld van agenten, zal de rol van product opsplitsen in twee banen: - één die mensen organiseert (belanghebbenden, ontwerp, techniek) - één die agenten organiseert (prompts, evaluaties, workflows, enz.) Beide zullen streven naar het aanbieden van de juiste producten aan klanten, maar de manier waarop je daar komt zal dramatisch veranderen. Wat gebeurt er met de typische productrituelen? In plaats van PRD's, OKR's, stand-ups, productbeoordelingen, zullen we het equivalent voor agenten nodig hebben. Een paar wilde ideeën hier... in plaats van stand-ups: het equivalent is dat agenten ons zullen rapporteren op basis van uitvoerlogs en anomalievlaggen. Niemand hoeft te zeggen wat ze gisteren hebben gedaan, het systeem heeft al duizenden dingen gedaan. De vraag is waar het misging, waar het je verraste, en waar het beter werd. Laat ons de patronen, de trends, de randgevallen zien - vooral de gevallen die de agenten niet automatisch hebben opgelost. Het dagelijkse ritueel wordt het beoordelen van deltas, het scannen van mislukkingen, en beslissen welke belangrijk zijn. minder rapporteren, meer triage in plaats van OKR's: we zullen adversariële agenten nodig hebben die continu het systeem monitoren/beoordelen en patronen detecteren, en uitkomsten op uurlijks of dagelijks niveau scoren. In plaats van een kwartaaldoel van "verhoog X met 5%" en langzaam herbezoeken - in plaats daarvan zal het management in staat zijn om succes in real-time te monitoren en trends/patronen richting de algemene doelen te detecteren. in plaats van PRD's: we zullen geen waterval nodig hebben. Prototyping zal de dag regeren, en we zullen een levendige agentische lus nodig hebben die klantfeedback/beoordelingen en wat wordt geprioriteerd en gebouwd, bemiddelt. je geeft het niet aan techniek, je implementeert het in de agentlus. als het fout is, faalt het zichtbaar en kun je terugdraaien. als het goed is, produceert het de juiste output. in plaats van productbeoordelingen: we zullen simulatiesystemen nodig hebben om het gedrag van agenten in verschillende scenario's te onderzoeken. In een agentische wereld waar de UI verschuift van knoppen/menu's naar agenten die automatisch dingen doen, wil je hun gedrag onderzoeken voordat je het implementeert. Je spoelt beslissingen terug, splitst alternatieve paden af, en ziet hoe verschillende prompts of beperkingen de uitkomsten zouden hebben veranderd. de beoordeling wordt interactief. minder verhalen vertellen, meer tegenfeitelijkheden. De PM zit in het midden van deze splitsing. Aan de menselijke kant, nog steeds smaak, risicotolerantie en strategie afstemmen tussen mensen. Aan de agentzijde, het vormgeven van het daadwerkelijke gedrag van het systeem door middel van prompts, evaluaties en feedbackloops. de ene kant is overtuiging. De andere is instrumentatie. de besten zullen de kloof overbruggen, de intentie direct vertalen naar systemen die daarop reageren. de fascinerende kant is dat de agentische lus 10000x sneller zal draaien dan de menselijke, en natuurlijk kun je ze "sneller" "inhuren". Dus de helft van "het organiseren van mensen" begint traag en met minder impact te voelen, tenzij het direct de agentlus verbetert. Uiteindelijk zal de PM verschuiven naar agenten en misschien de menselijke coördinatie helemaal negeren...