voordat ik een peuter had, nam ik vaag aan dat ontwikkeling breed plaatsvindt, als een zeespiegel die gestaag stijgt door de jaren heen. De werkelijkheid lijkt veel grappiger. Er zijn momenten waarop een 2-jarige opvallend helder kan lijken, zoals je waarschijnlijk van een 5-jarige zou verwachten. Dan stort het in.

en dan reflecteer ik op mijn eigen kindertijd en tienerjaren en zelfs mijn twintiger jaren en realiseer ik me dat dit altijd in zekere mate het geval is. alles is een beetje stekelig en inconsistent. Ik had uitzonderlijke momenten toen ik 16 of 18 was, toen ik wijzer was dan mijn gemiddelde 25-jarige zelf op dagelijkse basis.