Ik droeg vroeger een hele "geheugenpaleis" in mijn hoofd terwijl ik codeerde. Eén onderbreking en het vergaat in glasstof. Nu kan ik 3 rommelige paragrafen schrijven en de machine herbouwt het paleis onberispelijk, duidelijker dan ik me kon voorstellen. Ik lees het en denk: ik word gezien.