Ik heb een vriendin die een van de beste redacteuren in Hollywood is. Tegen de vijfendertig had ze prijzen gewonnen, had ze het grote kantoor, de assistent, de erkenning. Ze had ook de sluipende realisatie dat het leven dat ze eigenlijk wilde (een man, kinderen, zondagse diners) aan haar voorbijging. Ze begon mannen te daten waar ze zelfs niet van hield, gewoon om te proberen het te laten gebeuren. Op negenendertig implodeerde haar relatie van twee jaar. Ze belde me in tranen. "Ik heb mijn carrière op de eerste plaats gezet omdat dat was wat we moesten doen. Nu ja, ik sta aan de top van mijn spel, maar ik heb het enige verloren wat ik eigenlijk wilde." Ik heb zoveel verhalen zoals dit. We moeten de volgende generatie vrouwen waarschuwen voor de risico's van het te lang uitstellen van een gezin.