Kraaien ontdekten antibiotica miljoenen jaren voordat mensen dat deden. Wanneer een kraai ziek wordt, doet het iets dat krankzinnig lijkt — het vindt een mierenkolonie en maakt ze opzettelijk boos. De mieren vallen aan. Ze spuiten overal mierenzuur ter verdediging. De kraai? Rent niet weg. Het spreidt zijn vleugels en... neemt het gewoon. Laat de mieren over zijn lichaam kruipen. Hier is het geniale deel: Mierenzuur is een natuurlijke antibacteriële en schimmelwerende verbinding. Het doodt de parasieten en microben die de veren vernietigen. De kraai geeft zichzelf in feite een chemisch bad. Wetenschappers noemen dit "anting." Meer dan 200 vogelsoorten doen het. Voor het eerst gedocumenteerd in 1831, maar vogels doen dit al miljoenen jaren. Het wordt vreemder. Wanneer mieren niet beschikbaar zijn, pakken sommige vogels LITTE SIGARETTEPEUKEN en wrijven zichzelf in met de rook. Ze hebben een vervanging voor hun medicijn gevonden. We hebben eeuwen besteed aan het "ontdekken" van antibiotica. Kraaien runden ondertussen hun eigen apotheek. Wat me opvalt: evolutie is de oorspronkelijke motor voor het ontdekken van medicijnen. Miljarden jaren. Triljoenen experimenten. Geen hypothese — gewoon onophoudelijke proef en fout totdat iets werkt. Nu bouwen we AI-systemen die hetzelfde doen voor antilichaamontwerp — het doorzoeken van uitgestrekte moleculaire ruimtes, het voorspellen van eiwitstructuren, het optimaliseren van bindingsaffiniteit. Wat de natuur miljoenen jaren kostte, kan AI in dagen verkennen.