Het oneens zijn. De tranche van Epstein-e-mails is een ongefilterde blik achter het fluwelen gordijn van elite machtsstrategieën waar miljardairs, politici, fixers en fixers' fixers hun rauwe gedachten onthullen en gunsten uitwisselen. Het is in wezen een intrige met hoge inzet die een web van invloed beschrijft dat onze wereld op manieren vormt die we zelden zien. Je hebt bijna zeker al lucht van dit onderwerp opgevangen in jouw omgeving, aangezien je in de nabijheid bent van veel mensen die met Epstein in contact zijn gekomen en hem gemaild hebben, maar de meeste mensen hebben geen toegang tot deze wereld. Dit is dus hun enige venster. Maar, en hier zie ik waar je vandaan komt, hoewel het vol zit met potentiële schandalen, doofpotaffaires en aanwijzingen over hoe sommige elites opereren, is de signaal-ruisverhouding, toegegeven, abominabel. De dump is in wezen voedsel om welke vooringenomen ideeën dan ook te voeden die al zijn geïnstalleerd. Als je Trump of de Clintons haat? Je hebt munitie. Als je Bannon, Mandani of Chomsky verafschuwt, daar heb je je rode vlees. Verafschuw je Hollywood-elites, Silicon Valley-moguls, Wall Street-tycoons en Joden? Je hebt de jackpot gewonnen. Zelfs Poetin, Golfroyals en Pakistaanse machtsmakelaars zijn op de een of andere manier in de val gelokt. Je kunt in wezen elke wrok superladen, maar dat betekent niet dat er niets te zien is. Kijk gewoon naar de onthullingen rondom de correspondenties van Lord Mandelson met Epstein. Er zijn echte signalen hier die van het lawaai moeten worden gescheiden. Maar dit kost tijd en vereist dat je objectief, waarheidszoekend en afstandelijk bent van de betrokken mensen.