Vandaag heb ik twee kleine dingen gedaan. Het eerste was dat ik een oude man zag die een bundel suikerriet droeg bij de koffiebar bij de ingang van het winkelcentrum. Hij vroeg iedereen of ze suikerriet wilden kopen. Hij heeft een hele tijd geprobeerd te verkopen, maar heeft uiteindelijk niets verkocht en zat moe en teleurgesteld bij de deur. Ik ben naar hem toe gegaan en heb hem 20 yuan in contanten gegeven zodat hij een fles water kon kopen, het was nog van toen ik net na de pandemie terugkwam in het land. Het tweede was dat ik bij de 711 twee onverzorgde kinderen zag met vlekken op hun gezicht, ze leken duidelijk kinderen van arbeidsmigranten die achtergelaten waren. Ze aten gretig instantnoedels zonder iets erbij. G kocht twee worstjes en twee gekruide kippenpoten en vroeg de kassière om ze naar hen toe te brengen, en liep toen de winkel uit. De markt is wreed, maar de mensheid is warm. Moge morgen beter zijn.