2-jarige werd gisterochtend wakker toen ik per ongeluk het rookalarm afging tijdens het ontbijt. Sindsdien verwijst hij constant naar dit voorval—wanneer hij van streek is, kalmeert hij zichzelf door te zeggen: "Het is oké. Er is geen brand."

[peuter wiens enige vormende ervaring is wanneer zijn vader de rookmelder afgaat]: "Ik krijg hier veel van die vibes van een vader die de rookmelder af laat gaan..."