In dit nieuwe essay laat @PamelaParesky zien hoe rechtbanken en activisten stilletjes de biologische realiteit vervangen door identiteits taal, en hoe die taalkundige verschuiving het grootste deel van het juridische werk doet voordat er enige redenering begint. Van vrouwen sport tot zinnen zoals "geslacht toegewezen bij de geboorte," laat Paresky zien dat zodra woorden stoppen met het beschrijven van de realiteit en beginnen met het hervormen van de percepties van mensen over de realiteit, de op rechten gebaseerd op geslacht in elkaar storten. Semantiek is geen triviale zaak. In de wet zijn ze centraal. 🔗