Jessica Hauser, de laatste verpleegstudent van Alex Pretti, plaatste dit op Facebook: "Ik was de laatste verpleegstudent van Alex Pretti. Hij was mijn vriend en mijn verpleegmentor. De afgelopen vier maanden stond ik schouder aan schouder met hem tijdens mijn capstone preceptorship in het Minneapolis VA Hospital. Daar leerde hij me zorgen voor de ziekste van de zieken als ICU-verpleegkundige. Hij leerde me hoe ik moest zorgen voor arteriële en centrale lijnen, de intricaties van het beheren van meerdere IV's gevuld met levensreddende oplossingen, en hoe ik elke hartslag, elke ademhaling en elke flikkering van leven in de gaten moest houden, klaar om te handelen op het moment dat ze wankelden. Technieken bedoeld om te genezen. Alex droeg geduld, medeleven en kalmte als een constante lichtbron in hem. Zelfs aan het einde was dat licht daar. Ik herkende zijn vertrouwde stilheid en kenmerkende kalme houding die door die ondraaglijke laatste momenten heen scheen, vastgelegd op camera. Het verrast me niet dat zijn laatste woorden waren: "Gaat het goed met je?" Zorgen voor mensen was de kern van wie hij was. Hij was niet in staat om schade toe te brengen. Hij leidde een leven van genezing, en hij deed dat goed. Alex geloofde sterk in het Tweede Amendement en in de rechten die geworteld zijn in onze Grondwet en de amendementen. Hij sprak zich uit voor gerechtigheid en vrede wanneer hij kon, niet alleen uit verplichting, maar uit de overtuiging dat we meer verbonden zijn dan verdeeld, en dat communicatie ons samen zou brengen. Ik wil dat zijn familie weet dat zijn nalatenschap voortleeft. Ik ben een betere verpleegkundige dankzij de wijsheid en vaardigheden die hij in me heeft geïnspireerd. Ik draag zijn licht met me mee in elke kamer, laat het mijn handen leiden en stabiliseren terwijl ik genezen en zorgen voor degenen die het nodig hebben. Eer mijn vriend door op te komen voor vrede, bij voorkeur met een kop zwarte koffie in de hand en een paar snoepjes in je zak, net zoals hij zou doen. Hij zou je herinneren dat zorgen voor anderen hard werken is, en we moeten doen wat nodig is om door de lange diensten heen te komen. Stap naar buiten met je hond, adem de wereld in, wandel of fiets zoals hij graag deed, en laat jezelf vrede vinden in de stille momenten in de natuur. Kom op voor gerechtigheid en spreek met degenen wiens opvattingen verschillen van de jouwe. Houd je overtuigingen met kracht vast, maar breid altijd liefde uit, zelfs in het aangezicht van tegenspoed. Neem één stap, hoe klein ook, om onze wereld te helpen genezen. Draag door deze daden zijn licht verder in zijn naam. Laat zijn nalatenschap doorgaan met genezen."