Het lijkt een veelvoorkomende ervaring in het leven van mensen met veel invloed dat zij, op een bepaald moment, metaforisch tegen een muur leunen en ontdekken dat er een verborgen deur is. Dat een beperking waar ze over zijn verteld, blijkt niet te kloppen, en dit stelt hen in staat om iets positiefs te ervaren. En hieruit ontwikkelen ze de gewoonte om te testen of muren eigenlijk deuren zijn, en hoe vaker ze dat doen, hoe meer voorbeelden van verborgen deuren ze vinden, en hoe meer geneigd ze zijn om ernaar te zoeken. Het is verre van het enige dat hen onderscheidt, maar het hebben van die ervaring kan transformerend zijn.